Erkenning, een diep verlangen van ons als mens.

Als mijn hulp wordt ingeroepen bij een relatie is dat in de meeste gevallen omdat er al reeds problemen zijn die mensen zelf niet meer de baas kunnen. Een overheersend negatief gevoel is dan vaak de grootste problematiek.

Mij wordt dan gevraagd te helpen in het herstel. In veel gevallen kan dat, los van de oorzaak. Er zijn een aantal stappen die doorlopen moeten worden. Als een van die stappen wordt overgeslagen kan het zijn dat het overheersende negatieve gevoel nog sterker zal worden. Enkel de mensen die echt voor de relatie willen gaan, zullen deze dan kunnen behouden.

Waar ik me op deze blog op richt is erkenning.

In de meeste gevallen ervaren twee partners pijn, de een meer als de ander, en is elke partner voornamelijk met de eigen pijn bezig omdat ze die zo sterk aanwezig is. Daarnaast wordt vaak de ander verantwoordelijk gemaakt voor de pijn die je zelf voelt. Je gaat de ander de schuld geven van wat jij voelt, maar is dat wel terecht?

In feite wordt je geconfronteerd met je eigen idee dat je altijd hebt gedacht dat de ander jou nooit pijn zou gaan doen. Maar hoe realistisch is dat? Daarnaast heb je eerder pijn ervaren en heb je dat niet de aandacht gegeven die het verdiende.

Nu is die realiteit anders, de ander heeft je ditmaal echt diep geraakt, maar is het daarmee dan de ‘schuld’ van de ander? Die schuldvraag lijkt van belang voor de oplossing, maar eigenlijk gaat het niet om schuld. Waarom je de schuldvraag erbij haalt is omdat je zoekt naar erkenning. Je komt met deze gedachte bij een gezegde van “Gedeelde smart is halve smart”. Je roept wel dat het de schuld van de ander is, maar zeer waarschijnlijk zou je liever ervaren dat de ander jouw pijn kan erkennen. Je wilt waarschijnlijk dat de ander voelt wat jij voelt.

In de praktijk zijn we ons daar maar zelden van bewust. Het gevolg is dat omdat wij pijn voelen, en de ander daarvoor verantwoordelijk maken, we de ander ook pijn gaan doen. Dan voelt de andere ook wat wij voelen, dat lijkt op erkenning. Maar is dat werkelijk wat je wil?

Daarnaast komt onzekerheid om de hoek kijken en die willen we er helemaal niet bij hebben. We gaan dingen roepen als “Ik ga weg”, “Rot jij maar op”, “Jij bent een ……”, en ga zo maar door. Waarschijnlijk herken je dit wel. We doen dat om twee redenen, we willen grip op de situatie krijgen en we willen dat de ander ook pijn voelt. Maar met name de laatste is ‘interessant’.

Want wil je dat de ander pijn voelt, of wil je dat de ander jouw pijn voelt, zodat je deze kunt delen?

Binnen een relatie, zou je doorgaans willen dat de ander de tijd voor je neemt, begrip heeft voor jouw gevoel, zich kan inleven en kan voorstellen wat het met je doet. Dat geeft jou namelijk het idee/gevoel dat je pijn kunt delen, en daarmee is de pijn die je ervaart minder zwaar. In de praktijk echter loopt de ander ook met een last. Die voelt zich bijvoorbeeld verantwoordelijk voor jouw pijn, en kan niet omgaan met die last. De ander kan die last eigenlijk niet dragen en reageert vervolgens op de verwijten die hij/zij hoort. De ander gaat zich afsluiten, gaat bagatelliseren en is van mening dat jullie “verder” moeten, en dit niet zoveel aandacht moeten geven.

Dan ineens sta je haaks tegenover elkaar. De een zoekt erkenning, maar doet de ander pijn, en de ander zou erkenning kunnen geven, maar wil die stap overslaan.

Een situatie als deze kun je te boven komen als je je zelfbewust bent van wat jouw rol is. Als je je bewust bent van wat jij kunt doen om de ander te helpen, en als je je bewust bent van wat je eigenlijk zelf nodig hebt.

In bijna alle gevallen is erkenning van gevoel een cruciale stap om dichter bij elkaar te kunnen komen. Je kunt leren om om erkenning te vragen en je kunt leren wat je moet doen

zodat de ander het gevoel van erkenning kan ervaren.

Mocht je in een dergelijke situatie komen, loop dan niet weg voor de pijn. Leer de pijn te omarmen, de pijn te delen en wees er voor de ander. Hoe groter de tegenslag, hoe dichter je bij elkaar kunt komen.

Realiseer je dat je niet kwetsbaar bent, maar je je kwetsbaar voelt. Dat is de deur naar de verbinding die je eigenlijk zoekt.

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Leuk om te lezen? Geen van deze blogs missen en de laatste in je mailbox? Abonneer je dan nu hieronder.

Loading

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on vk
Share on reddit
Share on email
Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben. Zowel persoonlijk als relationeel.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.9
Gebaseerd op 59 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

Corona en je Relatie

Corona en je relatie: 7 factoren waar je mee te maken krijgt

Bij veel mensen komt de relatie onder druk nu het Corona virus heerst. Verhalen gaan rond dat scheidingen gaan toenemen. Dat zou nu nog op zich laten wachten omdat er financiële onzekerheid heerst.

Dit soort nieuws raakt mij, omdat ik dan word geconfronteerd met de kleinschalige impact die ik kan bewerkstelligen als eenmanszaak, werkend als relatiecoach. Bij mij heeft 98% van de personen in de relatie’s wel baat bij coaching. Maar er is zoveel mediageweld over relaties die stuk lopen, daar kan ik bijna niet tegenop.. toch probeer ik het! :).

Het raakt, ook omdat een relatie zoveel mooier kan zijn als waar we doorgaans al tevreden mee zijn. Ook is een scheiding, zeker gebaseerd op (overmatige) emotionele grond, vaak een wissel met veel leed. Terwijl dat dus helemaal niet zo hoeft te zijn!

Lees verder »
relationele verandering

Relationele verandering en de impact daarvan

De relationele verandering en de impact daarvan, die we als mens doormaken, is veel groter dan dat de meeste van ons bewust zijn. We hebben heel lang gedacht dat de mens 1,600.000 jaar bestond, het oudste fossiel dat we nu kennen is echter 2,800.000 jaar oud!

2,800.000 jaar….

Kijk eens naar dat getal! Vorm eens een beeld met je eigen leeftijd en hoe oud ben je dan? Wat betekent die 60, 40, of 30 jaar die jij bent nu eigenlijk? Wat doet dat met het woord “Leef-tijd”? En welke verandering heb jij dan meegemaakt? Met deze getallen in het achterhoofd, wat weet jij eigenlijk jouw eigen mens zijn? Wat weet jij eigenlijk van relaties?

Lees verder »
De reden van het leven waarom zijn wij hier?

De reden van dit leven

Ik kreeg afgelopen week een mooi inzicht tijdens een gesprek wat ik voerde met een jonge vrouw. De vrouw die tegenover mij zat is vastgelopen in haar leven. In mijn ogen een leuke vrouw! Jong met een warme glimlach, verzorgd, slank figuur, intelligent en in mijn ogen heel veel potentie! Zij zit tegen over mij omdat zij snel moe is, energie verliest en omdat het niet zo goed met haar gaat. Waarom precies weet ze niet. Ze omschrijft dat ze gevoelig is en veel last heeft van pikkels (drukte, onrecht, herrie, emoties van andere, fel licht etc). Ze geeft aan dat ze vast zit en ervaart een probleem met zichzelf.

Lees verder »

Facebook