Helpt angst jou ‘nog’?

 
De oudste mensachtige zijn 4 miljoen jaar op aarde, en de eerste vertegenwoordigers van ons, de Homo Sapiens meer als 125.000 jaar (de meningen verschillen een beetje).

Wij zijn met diverse ‘gereedschappen’ uitgerust om te kunnen overleven, en een ervan is angst. Angst zorgde in elk geval de laatste 125.000 jaar ervoor dat als we in een levensbedreigende situatie terecht kwamen, de kans op overleven toenam. Als er een leeuw tegenover je staat helpt angst je namelijk om sneller keuzes te maken, alles in je lijf op scherp te krijgen, worden er hormonen en allerlei stoffen aangemaakt bedoeld om uit de bedreigende situatie te komen.

Angst is er dus om te overleven, om te voorkomen dat je doodgaat. Angst is dus minimaal al 125.000 jaar in ons systeem, en nu ineens pakweg in de laatste 125 jaar…(dat is 1/1000 deel van de tijd), hebben we door de maatschappelijke ontwikkelingen nog maar zeer beperkt met werkelijke angst te maken maar juist meer met psychische angst. Psychische angst is angst voor zaken die ons niet werkelijk bedreigen in het overleven. Denk hierbij aan angst voor het gevolg als we eer linked-in artikel doorsturen waar taalfouten in staan. Of bang dat we het verkeerde zeggen en dat iemand boos zal worden. Of bang dat we als bank een presidentewerking creëren als we iemand van zijn schuld vrij pleiten of bang om onze eigen ouders teleur te stellen. Ga zo maar door.

We zijn nu ineens bang voor situaties die niet werkelijk ons leven bedreigen. Het gekke is nog dat we dat wel weten als we er bij nadenken, maar dat het niet zo voelt. Eigenlijk voelt het (als je eerlijk bent naar jezelf, en bij je gevoel kunt) het zelfde als je in een echte bedreigende situatie terecht komt. Dan is het gevoel herkenbaar.

De verwarring in ons systeem ontstaat omdat we in de laatste pakweg 124.875 jaar amper met psychologische angst te maken hebben gehad. Hoe kunnen we er dan op zijn aangepast? Denken we werkelijk dat de evolutie zo snel gaat, of hebben we nog nooit stil gestaan bij hoeveel jaar 4 miljoen of 125.000 jaar, eigenlijk is??

Waar ik je bewust van wil maken is dat je angst ervaart, als dat niet werkelijk nodig is. Je ervaart minder angst/stress als je jezelf de vraag stelt wat het ergste is wat je kunt overkomen en daar ook het antwoord op hebt. Dat helpt je namelijk te relativeren. Een ding is namelijk zeker, in de meeste gevallen heeft het niets met het werkelijke overleven te maken zoals het angst systeem is opgebouwd. Jouw systeem is echter nog niet klaar voor deze nieuwe vormen van ‘bedreiging’ en alleen nog meer ingesteld op werkelijk overleven. Je doet alles waarvan je ‘denkt’ dat het goed is om dat te doen. Zeker als je onder druk staat. Juist als je je onder druk voelt staan doe je dingen die je niet wil doen. Toch doe je ze dan omdat je domweg niet anders kunt, je systeem grijpt in.

Ik zie het dagelijks om mij heen, bedrijven die het niet meer gaan halen, en uit wanhoop acties ondernemen, relaties die stuk lopen omdat we bang zijn voor een confrontatie, advocaten die hun cliënten laten vallen omdat het imago schaad, sales mensen die de targets niet halen en duizenden mensen die bang zijn voor wat komen gaat door ontslagen bij grote instanties. Allemaal mensen die bang zijn. Bang om niet in staat te zijn te overleven nadat het voorval heeft plaats gevonden.

“Maar is dat terecht? Is die angst terecht?”

Ben jij bang om kwetsbaar te zijn, bang om jezelf te geven, bang om voor de groep te spreken, of bang om uit je hart te schrijven? Ben jij bang voor iets? .

Als jij herkent dat je met angst in je lijf loopt, doe er dan iets aan!
Vraag jezelf af of de angst terecht is, en stel die vraag ook eens aan een ander, zorg dat je weet of je angst gegrond is. Angst sloopt namelijk niet alleen jou van binnen, maar sloopt alles wat je lief is, en vaak zie je dat zelf gebeuren maar ben je niet bewust dat het om angst gaat.

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Leuk om te lezen? Geen van deze blogs missen en de laatste in je mailbox? Abonneer je dan nu hieronder.

Helpt angst jou 'nog'? 1

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on vk
Share on reddit
Share on email
Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben. Zowel persoonlijk als relationeel.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.9
Gebaseerd op 61 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

zelfbewustworden

De realiteit (van de ander)

Ik ervaar soms dat het moeilijk is voor mij om de realiteit van een ander te kunnen zien. Als ik daar mee bezig ben, kom ik in een soort roes, los van mezelf. En tegelijkertijd, tijdens dat proces voel ik mij een soort vrije kunstenaar. Een kunstenaar die gevraagd wordt de onzichtbaarheid van de gedachte van de ander, via woorden zichtbaar te maken. Op die momenten begrijp ik dat wat ik doe, voor een ander niet te begrijpen is. Het is een vaardigheid die ik door de jaren heen verder heb ontwikkeld welke ik ook nog eens geheel op mijn eigen manier doe. Ik verwoord dan de realiteit en de gevoelens van een ander, en dat staat altijd los van hoe ons wordt geleerd wat de realiteit is, en hoe we daar mee moeten omgaan.

Lees verder »
zelfbewustworden

10 jaar ZELFontwikkeling

In 2016 ben ik begonnen met het werk wat ik op dit moment doe. Vandaag, inmiddels duizenden mensen geholpen met problemen die zij ervoeren, gaat het elke dag opnieuw door. Toch is het anders.

Lees verder »
zelfbewustworden

Een aanpak bij relatietherapie

Als een relatie eenmaal verstoord raakt, treedt er verwijdering in. Die verwijdering neemt toe, en dat voel je. Vaar gebeurd dat onbewust, en weet je eigenlijk niet wat het veroorzaakt, en heb je ook niet echt door hoe ver je al van elkaar verwijderd bent. Je hebt dat niet door, omdat het je nooit is geleerd. Vragen als wat is een verbinding, hoe voel je die, hoe toets je dat of wat is een relatie nou eigenlijk, zijn ons nooit gesteld, en vandaar dat je ook niet weet hoe het nu eigenlijk gesteld is.

Als die verwijdering eenmaal inzet valt de emotionele verbinding verder weg. Dan val je terug in een rol die je hebt, bijvoorbeeld, de rol van vader of de rol van moeder. Vanuit die rol neem je een verantwoordelijkheid, en (overleef)leef je ‘gewoon’ door.

Lees verder »

Facebook