Jouw relatie op zijn kop!

 

Peter loopt een restaurant binnen waar hij wel vaker komt en zijn oog valt op een beeldschone vrouw aan de bar. Hij realiseert zich dat hij haar nog nooit eerder heeft gezien. Hij loopt verder en merkt dat het lukt niet om zijn ogen van haar af te houden. Hij draait wat heen en weer, haalt eenmalig kort en diep adem, en kiest om haar even aan te spreken. De wereld staat bij dat ademhalen even stil en komt langzaam weer op gang, alles lijkt vertraagd te gaan, de stappen die hij maakt weerklinken hard in de ruimte en hij voelt zijn hart tegen zijn ribben duwen.

Hij loopt naar haar toe, en gaat voor haar staan. Zijn hart klopt in zijn keel. De vrouw kijkt hem met een verleidelijke oogopslag aan, haar mondhoeken trekt ze op, haar mond valt een klein beetje open en ze knippert vertraagt. Werkelijk beeldschoon! Alles om Peter en de vrouw heen vervaagt. Er is voelbaar een klik. Dan start Peter een wat nonchalante maar verleidelijke openingszin:

Hij zegt: Als jij nou eens doet wat ik zeg, je eigen problemen oplost, mij niet zo op de vingers zou kijken, stopt met commentaar geven voordat ik überhaupt iets zeg, niet zo emotioneel doet, niet zo claimt en mij waardeert om wat ik doe, dan wil ik wel een relatie met jou………..

—-

Het is gek, als een relatie onder druk komt, is dit de wijze waarop we tegen een partner praten die we eigenlijk liefhebben. De partner die we ooit hebben weten te verleiden met zachte woorden, mooie intenties, dromen en een gevoel van totale acceptatie. En nu, nu geven we aan wat de ander anders moet doen, wat er niet klopt, dat we iets niet accepteren en dat de ander iets moet.

Ik vraag me dan wel eens af, hoe komt het nou dat je zelf niet hoort wat je zegt. Als ik mensen teruggeef wat ze zeggen, en er geen oordeel bij geef, zijn de mensen stil. Ze gaan uitleggen waarom ze zeggen wat ze zeggen. Ik doe dan niets en laat de mensen uitpraten. Ik knik dan stilzwijgend, en als de verklaring is afgerond zoek ik verbinding en stel ik een vraag.

Ik begrijp dat je het kunt onderbouwen, maar mijn vraag is: Past het bij jou om zo te reageren?

Het antwoord is altijd nee, en meestal volgt er wederom een onderbouwing en laat ik iemand weer uitpraten, maar blijf ik daarna stil als ik iemand aankijk.

Wat ik zie gebeuren is dat een relatie een aantal stadia doorloopt. In de eerste en de laatste is er eigenlijk niet echt sprake van een relatie, maar een intentie met betrekking tot de relatie.

1: Ik wil onderzoeken of ik met jou een relatie kan hebben

2: De relatie die ik heb met jou is goed

3: De relatie die ik heb met jou is goed genoeg

4: Ik weet niet zo goed hoe het met mijn relatie gaat

5: De relatie die ik heb is niet zo fijn

6: Ik wil wel een relatie maar niet op deze manier

7: Ik wil geen relatie met jou

Wat ik zie is dat veel mensen zich niet echt bewust zijn van de verschillende stadia, en dus ook niet weten in welk stadium de relatie zich nu eigenlijk bevind, en hoe je dat kunt herkennen. We weten vaak ook niet hoe het komt dat we van het ene stadium in de andere komen. En in de meeste gevallen weten we ook niet hoe we de relatie en wat we niet zo fijn vinden bespreekbaar moeten maken, omdat we degene die we liefhebben, niet willen kwetsen.

Voor je het (bewust) weet zit je dan te vertellen wat je partner allemaal anders moet doen.

Doorbreek dat, en voorkom dat je relatie op zijn kop komt te staan. Want een ding is zeker, als de relatie zich negatief ontwikkeld en je dat niet doorbreekt, dan ga je elkaar pijn doen, zonder dat je dat echt wilt! En die pijn die je ervaart vormt je gedrag, en dat gedrag hou je bij je, als je je daar niet bewust van bent.

Kijk eens naar jouw relatie, vraag je af waar jij eigenlijk zit, bedenk je of je daar wilt zitten en als je ergens zit en je wil dat anders maar je weet niet hoe, vraag dan gewoon om om hulp. Zeg dan ik weet niet hoe ik dat moet veranderen, ik ben bang de ander te kwetsen, en dat wil ik niet. Met die uitgangspositie is niets mis, sterker nog, die is super mooi!

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Leuk om te lezen? Geen van deze blogs missen en de laatste in je mailbox? Abonneer je dan nu hieronder.

Loading

Deel dit artikel:

Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.8
Gebaseerd op 76 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

De relatie op zijn einde

Wanneer je elkaar leert kennen, zit je aan de telefoon met een grote grijns, waarbij je de overeenkomsten die je in elkaar herkent deelt. Wanneer je uit elkaar gaat, zul je via de app verwijtend de verschillen vanuit frustratie benoemen en je bezighouden met een schuldvraag. In het begin kun je niet leven zonder de ander; aan het einde verstikt de ander je in alle opzichten. Aanvankelijk is alles goed, uiteindelijk lijkt de ander alles fout te doen. In het begin kun je niet van de ander afblijven, aan het einde raak je elkaar niet meer aan. In het begin zie je oplossingen, en aan het einde lijkt alles een groot probleem. In het begin bruis je van energie, en aan het einde ben je helemaal uitgeput. In het begin heb je alles voor de ander over, maar aan het einde moet de ander wijken voor alles waar jij recht op hebt.

Lees verder »
Via de emotie bij het gevoel komen

Gevoel afsluiten (in de liefdesrelatie)

De tijdsgeest veranderd, en daarvandaan veranderen ook de (liefdes)relaties die wij met andere hebben. Meer en meer is er veiligheid om ons heen, en daarvandaan komt er meer ruimte en behoefte om over gevoelens te gaan praten. Onbewust hebben we doorgaans gevoelens afgesloten, voornamelijk ook omdat we niet geleerd hebben er mee om te gaan. Maar als we gevoel afsluiten in de liefdesrelatie, wat is daar de impact van?

Lees verder »
Relatie time out

Een relatie time out?

Ik kom binnen, leuk huis alles best op orde. Ik kom helpen met de relationele vraagstukken die de personen in de relatie hebben.

Soms loop ik binnen bij mensen die op een punt beland zijn dat het ze uitspreken dat het zo op geen enkele manier verder kan.

Toch word ik dan glimlachend ontvangen, maar de spanning, radeloosheid en uitputting is ook goed voelbaar. We gaan in gesprek en binnen een paar minuten komen uitspraken als: “ Zo houd ik het echt niet vol ”, “ Zo kan het echt niet verder ”, “ We zijn vastgelopen”, “ Ik zit in een gouden kooi ”, en de heftigste in mijn ogen: ”Ik wil het niet meer”. Dit wordt dan doorgaans uitgesproken met diepe, zware emoties. De mensen zelf omschrijven dat punt, als ik één op één met ze spreek als ‘helemaal gebroken zijn’ of ‘helemaal op zijn’ en ‘het allemaal niet meer weten’.

Lees verder »

Facebook