Praten, iets anders als iets zeggen?

 
In een wereld waar we alsmaar meer gaan communiceren, vraag ik mezelf af: Gaan we ook meer zeggen? Hoe ik het ervaar is dat we ‘leren’ alsmaar meer te praten, maar dat we met alsmaar meer praten verleren hoe we een boodschap over kunnen brengen. Ik ervaar in de praktijk dat we niet meer zo goed weten hoe we het meest effectief kunnen communiceren.
Effectiever communiceren is in veel gevallen een bijkomende hulpvraag die mensen hebben. Vaak is effectieve communicatie vertroebeld door emotie, ervaringen, overtuigingen, patronen en ga zo maar door. Om weer effectiever te kunnen communiceren start ik altijd met het bewust maken van verschillen. Verschillen tussen praten en zeggen bijvoorbeeld. Voor mij is praten iets wat je doet voor jezelf. Ventileren van ervaringen om jezelf te helpen ervaringen te plaatsen. Terwijl vertellen je in essentie juist doet voor de ander. Met vertellen hoop je de ander iets bij te brengen.
Praten kunnen we in mijn beleving allemaal als het beste, wellicht met een klein verschilletje tussen mannen en vrouwen :). Dat is ook het makkelijkste. Je hoeft de ander eigenlijk helemaal niet te betrekken. Wellicht herken je dat wel, je ervaart bijvoorbeeld dat de ander je niet hoort, dat frustreert je enigszins, en toch praat je maar door :) Vertellen is hele andere koek. Wil je echter iets vertellen, dan heb je met andere processen te maken. Weten of de ander jouw verhaal wel echt wil horen, of zorgen dat die zich ervoor gaat interesseren, begrijpen hoe de ander jouw informatie kan ontvangen, hoe snel je kunt spreken, weten wat je doel is, weten hoe en of je verbonden bent met de ander, kunnen toetsen of de ander je begrepen heeft en ga zo maar door.
Vertellen is dus geen praten. De essentie is in mijn beleving dat bij vertellen je aanspraak doet op het voorstellingsvermogen bij de ander, en bij praten niet.
Als je dat met me eens bent, kun je je zelfs afvragen wat nu eigenlijk het meest effectief is, praten, vertellen of juist vragen. Want is juist niet de juiste vraag het geen wat gelijk beroep doet op jouw voorstellingsvermogen?
Sat bijvoorbeeld eens even stil bij de volgende vraag. Lees niet direct door, neem even de tijd……….
Als jij praat, doe je dat dan omdat je de ander iets wil vertellen?
Als je in rust naar deze vraag kijkt, voel je wellicht even een diepe ademhaling, en ben je je dan bewust dat je je situaties aan het voorstellen bent? En is een vraag dan eigenlijk niet het meest functioneel? En is jouw probleem dan eigenlijk niet dat je niet weet welke vraag je moet stellen al je werkelijk iets zou willen vertellen?
Lekker praten is natuurlijk ok, maar wees je bewust waarom je dat doet, en wat de ander daarmee doet. Dan snap je de reactie van de ander namelijk beter, wat maakt dat het voor jou makkelijker wordt om om te gaan met de reactie van de ander. En dat kan best wel eens ten goede komen van je relatie :)

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Leuk om te lezen? Geen van deze blogs missen en de laatste in je mailbox? Abonneer je dan nu hieronder.

Praten, iets anders als iets zeggen? 1

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on vk
Share on reddit
Share on email
Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben. Zowel persoonlijk als relationeel.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.9
Gebaseerd op 61 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

zelfbewustworden

De realiteit (van de ander)

Ik ervaar soms dat het moeilijk is voor mij om de realiteit van een ander te kunnen zien. Als ik daar mee bezig ben, kom ik in een soort roes, los van mezelf. En tegelijkertijd, tijdens dat proces voel ik mij een soort vrije kunstenaar. Een kunstenaar die gevraagd wordt de onzichtbaarheid van de gedachte van de ander, via woorden zichtbaar te maken. Op die momenten begrijp ik dat wat ik doe, voor een ander niet te begrijpen is. Het is een vaardigheid die ik door de jaren heen verder heb ontwikkeld welke ik ook nog eens geheel op mijn eigen manier doe. Ik verwoord dan de realiteit en de gevoelens van een ander, en dat staat altijd los van hoe ons wordt geleerd wat de realiteit is, en hoe we daar mee moeten omgaan.

Lees verder »
zelfbewustworden

10 jaar ZELFontwikkeling

In 2016 ben ik begonnen met het werk wat ik op dit moment doe. Vandaag, inmiddels duizenden mensen geholpen met problemen die zij ervoeren, gaat het elke dag opnieuw door. Toch is het anders.

Lees verder »
zelfbewustworden

Een aanpak bij relatietherapie

Als een relatie eenmaal verstoord raakt, treedt er verwijdering in. Die verwijdering neemt toe, en dat voel je. Vaar gebeurd dat onbewust, en weet je eigenlijk niet wat het veroorzaakt, en heb je ook niet echt door hoe ver je al van elkaar verwijderd bent. Je hebt dat niet door, omdat het je nooit is geleerd. Vragen als wat is een verbinding, hoe voel je die, hoe toets je dat of wat is een relatie nou eigenlijk, zijn ons nooit gesteld, en vandaar dat je ook niet weet hoe het nu eigenlijk gesteld is.

Als die verwijdering eenmaal inzet valt de emotionele verbinding verder weg. Dan val je terug in een rol die je hebt, bijvoorbeeld, de rol van vader of de rol van moeder. Vanuit die rol neem je een verantwoordelijkheid, en (overleef)leef je ‘gewoon’ door.

Lees verder »

Facebook