Vergeven……..Wij als mens denken dat we heel wat zijn. We voelen ons fantastisch, zijn het mannetje of het vrouwtje. We zoeken maanden naar een nieuwe grote auto, huis of geven een ander een ongevraagd advies. We hechten belang aan kleding make’up en merkkleding. We raken gefrustreerd door onze eigen kinderen, we verwijten de ander al zijn/haar beperkingen en geven de ander de schuld van wat wij voelen. We rennen de supermarkt in, haasten ons naar onze ontspannende momentjes en lachen glimlachend naar de mensen die een aalmoes vragen. Wellicht wel met in het achterhoofd de gedachte “get a life”, alsof het werkelijk te pakken is….

Als je onze huidige ontwikkelingen nu eens plaatst in de evolutionaire ontwikkeling, hoe fantastisch zijn we nu dan eigenlijk? Natuurlijk heb ik een gekleurd beeld van de maatschappij en kom ik veel in aanraking met mensen die niet in de beste staat van zijn, zijn. Ik kies daarvoor. Toch is het bijzonder dat juist de mensen die echt vastgelopen zijn niet meer ervaren dat zij heel wat zijn. Zij ervaren het tegenovergestelde. Afhankelijkheid, onmacht, radeloosheid en afbrokkeling van de wereld die zij dachten te hebben. En ook dat herken ik. Het idee dat alles om je heen in stort, de grond onder je voeten wegzakt en dat je niet weet waar alles eindigen zal. Als je niet oppast raak je daarvan in paniek en ga je rare bokkensprongen maken. We raken in een bepaalde ‘roes’ van paniek en het is ongelofelijk moeilijk om daar dan weer uit te komen.

Hulp kan dan het verschil maken, hoewel ook die hulp weer een keuze is. En hoe kun je nu kiezen voor jezelf, als eigenwaarde onder druk staat? Dus hulp lijkt wel een oplossing, maar het is niets meer als een middel. Een middel om je tot inzichten te krijgen zodat je zelf weet welke keuzes je wil maken en waarom. Hulp om je op een weg te krijgen ipv op een bestemming.

Als mensen eenmaal weer langzaam op de weg komen en een richting hebben, gaan ze weer naar de toekomst kijken. Langzaam heft het hoofd zich weer op en zie je en lijf wat ingezakt en vermoeid was weer trots rechtop komen te staan. Ze zien weer licht en langzaam bouwt zich op de puinhopen van het verleden een nieuw beeld van de toekomst op. De boel wordt opgeruimd en er begint vaag een nieuwe wereld te verschijnen, althans een nieuw beeld van de bestaande wereld.

Als je eenmaal daar zit komen er nieuwe vragen en nieuwe uitdagingen naar boven. En zoals ik vaak aangeef, zijn de vragen waar je mee bezig bent de vragen waar je last van hebt, en niet de vragen waar het eigenlijk om gaat.

Vergeven is zoiets. Martin, hoe kan ik mezelf nu vergeven voor wat ik mezelf heb aangedaan, hoe kan ik mezelf vergeven wat ik de ander heb aangedaan of hoe kan ik de ander vergeven wat die mij heeft aangedaan?

Ik geloof dat vergeven een gevolg is. Een gevolg van het niet kunnen accepteren dat het leven anders gaat als dat wij zouden willen dat het gaat. Het toekennen van schuld vanuit de gedachte dat wij in staat zijn de ander te beoordelen. In mijn beleving is de werkelijke vraag niet hoe kan ik vergeven, maar hoe kan ik aanvaarden dat wat ik te leren heb, niet is wat ik wil.

Ik ben van mening dat je makkelijker kunt aanvaarden als je denkt in wat het je brengt, ipv wat het je heeft ontnomen. En dat is een keus, hoewel dat een hele moeilijke is, ook dat herken ik. Toch is het een keus als je niet heel zwaar depressief bent, een keus die jij bewust kunt maken. Je zou jezelf dus kunnen afvragen, wil ik leren vergeven, of wil ik leren aanvaarden?

Sommige mensen mogen leren wat de waarde van het leven is. Prijs jezelf gelukkig als jij er daar een van bent, zorg dat je meerwaarde gaat zien van de periode die achter je ligt.

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Leuk om te lezen? Geen van deze blogs missen en de laatste in je mailbox? Abonneer je dan nu hieronder.

Loading

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on vk
Share on reddit
Share on email
Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben. Zowel persoonlijk als relationeel.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.8
Gebaseerd op 49 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

Corona en je Relatie

Corona en je relatie: 7 factoren waar je mee te maken krijgt

Bij veel mensen komt de relatie onder druk nu het Corona virus heerst. Verhalen gaan rond dat scheidingen gaan toenemen. Dat zou nu nog op zich laten wachten omdat er financiële onzekerheid heerst.

Dit soort nieuws raakt mij, omdat ik dan word geconfronteerd met de kleinschalige impact die ik kan bewerkstelligen als eenmanszaak, werkend als relatiecoach. Bij mij heeft 98% van de personen in de relatie’s wel baat bij coaching. Maar er is zoveel mediageweld over relaties die stuk lopen, daar kan ik bijna niet tegenop.. toch probeer ik het! :).

Het raakt, ook omdat een relatie zoveel mooier kan zijn als waar we doorgaans al tevreden mee zijn. Ook is een scheiding, zeker gebaseerd op (overmatige) emotionele grond, vaak een wissel met veel leed. Terwijl dat dus helemaal niet zo hoeft te zijn!

Lees verder »
relationele verandering

Relationele verandering en de impact daarvan

De relationele verandering en de impact daarvan, die we als mens doormaken, is veel groter dan dat de meeste van ons bewust zijn. We hebben heel lang gedacht dat de mens 1,600.000 jaar bestond, het oudste fossiel dat we nu kennen is echter 2,800.000 jaar oud!

2,800.000 jaar….

Kijk eens naar dat getal! Vorm eens een beeld met je eigen leeftijd en hoe oud ben je dan? Wat betekent die 60, 40, of 30 jaar die jij bent nu eigenlijk? Wat doet dat met het woord “Leef-tijd”? En welke verandering heb jij dan meegemaakt? Met deze getallen in het achterhoofd, wat weet jij eigenlijk jouw eigen mens zijn? Wat weet jij eigenlijk van relaties?

Lees verder »
De reden van het leven waarom zijn wij hier?

De reden van dit leven

Ik kreeg afgelopen week een mooi inzicht tijdens een gesprek wat ik voerde met een jonge vrouw. De vrouw die tegenover mij zat is vastgelopen in haar leven. In mijn ogen een leuke vrouw! Jong met een warme glimlach, verzorgd, slank figuur, intelligent en in mijn ogen heel veel potentie! Zij zit tegen over mij omdat zij snel moe is, energie verliest en omdat het niet zo goed met haar gaat. Waarom precies weet ze niet. Ze omschrijft dat ze gevoelig is en veel last heeft van pikkels (drukte, onrecht, herrie, emoties van andere, fel licht etc). Ze geeft aan dat ze vast zit en ervaart een probleem met zichzelf.

Lees verder »

Facebook