Waarom oordeel jij eigenlijk?

 
De een vindt dit, en de ander vindt dat. De een vindt het sterk wat ik schrijf, volgens de ander is het te scherp of te makkelijk. De een geeft aan dat het goed is, en de ander geeft aan dat het slecht is. Wat opvallend is voor mij, is dat exact dezelfde tekst op meerdere manieren geïnterpreteerd kan worden, hoe duidelijk de tekst ook is. Zo kan een tekst als scherp en doeltreffend worden ervaren door de een, waarbij de ander zich stoort aan het feit dat andere mensen mijn tekst heel makkelijk verkeerd kunnen interpreteren. Spreekt voor zich, iedereen heeft andere ervaringen, maar waarom dat oordeel?
Waarom doen we dat? Waarom vinden we iets van iets? En zijn we ons bewust van waar we dat op baseren? En hoe verhoudt dat zich met de vraag die je aan iemand kunt stellen: “wil je oordelen?”. Dan is het even stil en bijna altijd zegt iemand dan nee, dat wil ik niet. Ik wil niet oordelen. Of zelfs dat iemand zegt, nee dat doe ik niet.
Typisch toch, dat we dingen doen die we eigenlijk niet willen doen? In vele gevallen is het in mijn beleving geënt op aangeleerd gedrag. Op de basisschool en thuis krijgen we er al mee te maken, dit is goed en dat is fout. Niet zo heel gek dat wij dat dan ook gaan doen. Maar als we zouden kunnen kiezen, zou het dan niet fijn zijn om zonder het oordeel te kunnen leven? Want wat geeft jou dat nu eigenlijk dat je oordeelt? Natuurlijk hebben we hier te maken met maatschappelijke en cultuurgebonden grenzen. Ik doel hier op de ‘simpele’ dingen. Vinden dat een tekst niet klopt, vinden dat een huis niet schoon is, vinden dat iemand de verkeerde auto heeft gekocht, vinden dat iemand nu echt wel weer eens aan het werk moet, vinden dat hij anders met zijn vrouw om moet gaan, vinden dat hij of zij zich anders moet gedragen.
Waarom oordeel jij?
Ik vraag me wel eens af, als jij iets van de ander vindt, doe je dat dan omdat je jezelf beter vindt dan de ander? Of oordeel jij omdat je jezelf wil overtuigen van je eigen gelijk en ben je wellicht onzeker? Of vind je er misschien iets van zonder te weten waarom? Of vind je dat je gewoon mag vinden?
Voor mij is een ding zeker, we oordelen en vinden van alles van zaken en personen. Dit vaak vanuit een gewoonte, zonder dat iemand om je mening vraagt, en dan in de meeste gevallen ook nog eens vanuit een positie dat we eigenlijk niet genoeg weten van de persoon, of de situatie waarin de persoon zich bevind. En dat “vinden”, vinden we van onszelf eigenlijk gedrag wat we niet zouden willen.

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on vk
Share on reddit
Share on email
Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben. Zowel op persoonlijk als op zakelijk vlak.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.9
Gebaseerd op 42 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

Sleur in de relatie

25 tips om de sleur in de relatie te doorbreken

Omdat ik ook online veel gevonden word, geef ik af en toe wat ‘standaard’ tips om mensen te helpen. In dit geval geef ik 25 tips om de sleur in de relatie te doorbreken en hoe je dat kunt doen op eigen initiatief. Dit ‘gewoon’ in de relatie, maar ook omdat dat zal bijdragen in een betere sexuele relatie.

Lees verder »

De liefde verloren aan gemis

Ik kom het nogal eens tegen, mensen die een dierbare verliezen dan het leven weer oppakken, maar eigenlijk niet echt verder komen. Dat kan zijn dat iemand fysiek ontnomen wordt, maar dat kan net zo goed ziekte zijn of dat een relatie verbroken wordt.

Lees verder »
Gevoel wegdrukken als oorzaak

Gevoel wegstoppen

Rond ons 7e levensjaar gaan we als mens zelfbewustzijn ontwikkelen. Dan gaan we onszelf meer los zien van de omgeving waarin we leven. Wat doet dat nu met jou eigenlijk?

Lees verder »

Facebook