Waarom oordeel jij eigenlijk?

 
De een vindt dit, en de ander vindt dat. De een vindt het sterk wat ik schrijf, volgens de ander is het te scherp of te makkelijk. De een geeft aan dat het goed is, en de ander geeft aan dat het slecht is. Wat opvallend is voor mij, is dat exact dezelfde tekst op meerdere manieren geïnterpreteerd kan worden, hoe duidelijk de tekst ook is. Zo kan een tekst als scherp en doeltreffend worden ervaren door de een, waarbij de ander zich stoort aan het feit dat andere mensen mijn tekst heel makkelijk verkeerd kunnen interpreteren. Spreekt voor zich, iedereen heeft andere ervaringen, maar waarom dat oordeel?
Waarom doen we dat? Waarom vinden we iets van iets? En zijn we ons bewust van waar we dat op baseren? En hoe verhoudt dat zich met de vraag die je aan iemand kunt stellen: “wil je oordelen?”. Dan is het even stil en bijna altijd zegt iemand dan nee, dat wil ik niet. Ik wil niet oordelen. Of zelfs dat iemand zegt, nee dat doe ik niet.
Typisch toch, dat we dingen doen die we eigenlijk niet willen doen? In vele gevallen is het in mijn beleving geënt op aangeleerd gedrag. Op de basisschool en thuis krijgen we er al mee te maken, dit is goed en dat is fout. Niet zo heel gek dat wij dat dan ook gaan doen. Maar als we zouden kunnen kiezen, zou het dan niet fijn zijn om zonder het oordeel te kunnen leven? Want wat geeft jou dat nu eigenlijk dat je oordeelt? Natuurlijk hebben we hier te maken met maatschappelijke en cultuurgebonden grenzen. Ik doel hier op de ‘simpele’ dingen. Vinden dat een tekst niet klopt, vinden dat een huis niet schoon is, vinden dat iemand de verkeerde auto heeft gekocht, vinden dat iemand nu echt wel weer eens aan het werk moet, vinden dat hij anders met zijn vrouw om moet gaan, vinden dat hij of zij zich anders moet gedragen.
Waarom oordeel jij?
Ik vraag me wel eens af, als jij iets van de ander vindt, doe je dat dan omdat je jezelf beter vindt dan de ander? Of oordeel jij omdat je jezelf wil overtuigen van je eigen gelijk en ben je wellicht onzeker? Of vind je er misschien iets van zonder te weten waarom? Of vind je dat je gewoon mag vinden?
Voor mij is een ding zeker, we oordelen en vinden van alles van zaken en personen. Dit vaak vanuit een gewoonte, zonder dat iemand om je mening vraagt, en dan in de meeste gevallen ook nog eens vanuit een positie dat we eigenlijk niet genoeg weten van de persoon, of de situatie waarin de persoon zich bevind. En dat “vinden”, vinden we van onszelf eigenlijk gedrag wat we niet zouden willen.

Martin Goedknegt

ZELFbewustzijn als LIFE & RELATIECOACH, PRIVE EN ZAKELIJK

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on vk
Share on reddit
Share on email
Martin Goedknegt

Martin Goedknegt

Ik help mensen die vastlopen met zichzelf en in de relaties die zij hebben. Zowel persoonlijk als relationeel.
zelfbewustzijn
Social Beoordelingen
4.9
Gebaseerd op 60 beoordelingen

Leave a Replay

Zorg dat je niets mist, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd mijn nieuwste blog posts

Of volg mij op social media

Mijn nieuwste blog posts:

Corona en je relatie: 7 factoren waar je mee te maken krijgt

Bij veel mensen komt de relatie onder druk nu het Corona virus heerst. Verhalen gaan rond dat scheidingen gaan toenemen. Dat zou nu nog op zich laten wachten omdat er financiële onzekerheid heerst.

Dit soort nieuws raakt mij, omdat ik dan word geconfronteerd met de kleinschalige impact die ik kan bewerkstelligen als eenmanszaak, werkend als relatiecoach. Bij mij heeft 98% van de personen in de relatie’s wel baat bij coaching. Maar er is zoveel mediageweld over relaties die stuk lopen, daar kan ik bijna niet tegenop.. toch probeer ik het! :).

Het raakt, ook omdat een relatie zoveel mooier kan zijn als waar we doorgaans al tevreden mee zijn. Ook is een scheiding, zeker gebaseerd op (overmatige) emotionele grond, vaak een wissel met veel leed. Terwijl dat dus helemaal niet zo hoeft te zijn!

Lees verder »

Relationele verandering en de impact daarvan

De relationele verandering en de impact daarvan, die we als mens doormaken, is veel groter dan dat de meeste van ons bewust zijn. We hebben heel lang gedacht dat de mens 1,600.000 jaar bestond, het oudste fossiel dat we nu kennen is echter 2,800.000 jaar oud!

2,800.000 jaar….

Kijk eens naar dat getal! Vorm eens een beeld met je eigen leeftijd en hoe oud ben je dan? Wat betekent die 60, 40, of 30 jaar die jij bent nu eigenlijk? Wat doet dat met het woord “Leef-tijd”? En welke verandering heb jij dan meegemaakt? Met deze getallen in het achterhoofd, wat weet jij eigenlijk jouw eigen mens zijn? Wat weet jij eigenlijk van relaties?

Lees verder »

De reden van dit leven

Ik kreeg afgelopen week een mooi inzicht tijdens een gesprek wat ik voerde met een jonge vrouw. De vrouw die tegenover mij zat is vastgelopen in haar leven. In mijn ogen een leuke vrouw! Jong met een warme glimlach, verzorgd, slank figuur, intelligent en in mijn ogen heel veel potentie! Zij zit tegen over mij omdat zij snel moe is, energie verliest en omdat het niet zo goed met haar gaat. Waarom precies weet ze niet. Ze omschrijft dat ze gevoelig is en veel last heeft van pikkels (drukte, onrecht, herrie, emoties van andere, fel licht etc). Ze geeft aan dat ze vast zit en ervaart een probleem met zichzelf.

Lees verder »

Facebook